प्रेम मा ओशो उद्धरण – प्रेम नै परम नियम हो

प्रेम मा ओशो उद्धरण

1. पहिलो, र सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण, प्रार्थना छ. प्रेम प्रार्थना हो. अर्को कुनै प्रार्थना छैन, अन्य सबै प्रार्थनाहरू केवल छद्म हुन्, 'प्रेम' को विकल्प. अन्य प्रार्थनाहरू प्रेम गर्न नसक्ने मानिसहरूद्वारा आविष्कार गरिएका हुन्, जो प्रेम गर्न असमर्थ छन्, जो माया देखि डराउँछन्; जो समाजबाट यति नराम्ररी क्षतिग्रस्त भएका छन् कि उनीहरूले आफ्नो भित्री प्रेमको गुण गुमाए.
2. हरेक कुराको सुरुवात प्रेमबाट हुन्छ, सम्झनु; प्रेम अन्तिम नियम हो. त्यसपछि प्रार्थना, दया, अनुग्रह, आफ्नै मर्जी अनुसार.
3. अरू सबै बिर्सनुहोस्: माया मात्र सम्झना. हरेक प्राणीलाई माया गर. आफ्नो मनपर्ने र मन नपर्ने कुराहरू ल्याउनुहोस्. प्रेमलाई आफ्नो रुचीको पर्यायवाची नबनाउनुहोस्. मानिसहरू लगभग सधैं त्यसो गर्छन्: तिनीहरू आफ्नो मनपर्ने आफ्नो प्रेम भन्छन्. तब तपाईलाई मन नपर्ने कुरालाई माया गर्न गाह्रो हुन्छ. तर मन पराउनु र मन नपराउनेसँग प्रेमको कुनै सरोकार हुँदैन, यो एकदम फरक घटना हो.
4. प्रेम चट्टान हो, एक मात्र चट्टान जसमा हामी जीवनको मन्दिर बनाउन सक्छौं, भगवानको मन्दिर. अरू सबै बालुवा मात्र हो; प्रेम बाहेक केहि जीवनको आधार बन्न सक्दैन. र अरू कुनै कुरामा घर बनाउनु भनेको आफ्नो समय बर्बाद गर्नु हो, ऊर्जा; अन्ततः तपाईको हातमा केवल निराशा हुनेछ र अरु केहि छैन.
5. संसार मायाको कला सिक्ने पाठशाला मात्र हो. जब तिमिले माया गर्ने कला सिके, तपाईंले आफ्नो प्रेम ऊर्जालाई परमात्मातर्फ निर्देशित गर्नुपर्छ. भगवानप्रति वफादार बन्नुपर्छ, भगवानमा समर्पण गर्नुपर्छ.
6. प्रेम आफ्नो स्वाद मात्र हुनुपर्छ, तिम्रो सुगन्ध, तिम्रो सुगन्ध. जब तपाईं गुलाबको छेउबाट जानुहुन्छ, गुलाबको बोटले तपाईलाई मन पराउँछ कि गर्दैन भन्ने चिन्ता गर्दैन. यसको सुगन्ध अरू कसैलाई जत्तिकै उपलब्ध छ. यसको सुगन्ध चराहरूलाई उपलब्ध छ, जनावरहरूलाई, रूखहरूमा - र बिना शर्त, बदलामा कुनै अपेक्षा बिना. यसको सुगन्ध त्यहाँ रमाइलो गर्न कोही नहुँदा पनि पाइन्छ, यसको कदर गर्नुहोस्. यो केवल आफ्नो सुगन्ध जारी गरिरहन्छ; यो यसको प्रकृति हो.
7. ध्यान बिना प्रेम बिना मानिस पूरा हुन सक्दैन, भगवान बिना. प्रेम यात्राको सुरुवात हो.
8. प्रेम र घृणा वास्तविक विपरीत होइनन्, तर प्रेम र डर वास्तविक विपरीत हुन्. घृणा धेरै सजिलै प्रेम बन्न सक्छ: यो साँच्चै उल्टो उभिएको माया हो. यो माया देखि धेरै टाढा छैन, यो विचलित अवस्थामा प्रेम ऊर्जा हो. ऊर्जा शान्त हुन सक्छ, शान्त. यो केवल ऊर्जा पुन: व्यवस्थित गर्ने प्रश्न हो, र घृणा प्रेम बन्न सक्छ. र हामीलाई थाहा छ - यो जीवनमा हरेक दिन हुन्छ - प्रेम घृणा बन्न सक्छ, घृणा प्रेम बन्न सक्छ. तपाईं एउटै व्यक्तिलाई घृणा गर्नुहुन्छ र तपाईं एउटै व्यक्तिलाई माया गर्नुहुन्छ. एक पल तिमीलाई घृणा, अर्को पल तिमीलाई माया. त्यसैले प्रेम र घृणा एउटै सिक्काका दुई पाटा हुन्, तिनीहरू वास्तविक विपरीत होइनन्.
9. मनमा माया जाग्ने क्षण, सबै डर गायब हुन्छ, उज्यालो आएको छ र अन्धकार फेला परेको छैन.
10. प्रेम वफादार छ, विश्वासी. मायामा विश्वास गर्न सकिन्छ, प्रेममा भर पर्न सकिन्छ. मायाले कहिले धोका दिदैन. यदि धोका दिन्छ, यो पहिलो स्थानमा प्रेम थिएन, यो अरु केहि थियो. यदि यो अवफादार छ, तब यो छद्म मात्र हो. यदि यो भर पर्न सकिँदैन, यो केहि लायक छैन. यो लोभ हुन सक्छ, तर यो प्रेम होइन.
11. मायाले सम्मान गर्छ, अर्कोलाई तिनीहरूको परम महिमामा उठाउँछ, अरूलाई ईश्वरीय बनाउँछ, अरूलाई योग्य महसुस गराउँछ, माया गर्यो, सम्मान - साधनको रूपमा प्रयोग नगरिएको, तर आफूलाई अन्त्यको रूपमा पूजा गरे. प्रेम बलिदान दिन तयार छ, तर प्रेमले अर्कोलाई त्याग गर्दैन. अनि प्रेम नै परमेश्वरको बाटो हो.
12. प्रेम नै जीवनको सन्तुष्टि हो; अरू सबै कुरा धोका दिन्छ. अरु सबै मृगौला हो; यसले तपाईंलाई आकर्षित गर्छ तर यसले तपाईंलाई कहिल्यै सन्तुष्ट गर्दैन. यसको विपरीत, यसले ठूलो निराशाको भावना छोड्छ - पैसा, शक्ति, प्रतिष्ठा, माया बाहेक सबै कुरा. प्रेमले सन्तुष्टिको पहिलो स्वाद दिन्छ. एकजना जस्तै पूर्ण रूपमा सन्तुष्ट महसुस गर्दछ, र त्यो सन्तुष्टिको अवस्थामा भगवान आउनुहुन्छ.