Cytaty Osho o filozofii
- Filozof myśli i myśli, Osho Cytaty o filozofii Filozof wciąż myśli i myśli. Osho Cytaty o filozofii Filozof wciąż myśli i myśli.
- Osho Cytaty o filozofii Filozof wciąż myśli i myśli.
- Osho Cytaty o filozofii Filozof wciąż myśli i myśli. To tylko racjonalna gimnastyka. Zatem jeden filozof może spierać się z innym filozofem, i kłócą się przez wieki, ale nie doszli do porozumienia w jednym punkcie. Filozofia jest najgorszym możliwym marnotrawstwem ludzkiej inteligencji. Kiedy mówię, że nie jestem filozofem, Chodzi mi po prostu o to, że moje podejście do rzeczywistości nie odbywa się przez głowę, to przez serce.
- Nie jestem filozofem. Nienawidzę filozofii, bo to po prostu strata czasu.
- Budda jest bardzo przeciwny filozofii. Mówi, że filozofia korumpuje, sprawia, że jesteś kompetentny — nie czyniąc cię znawcą, czyni cię wiedzącym. Przynosi nieczystość; zanieczyszcza twoją wewnętrzną istotę. Bądź czysty i nigdy nie wahaj się od swojej czystości.
- Filozofia nie jest tym prawdziwym, a być filozofem to po prostu błądzić. Filozofia tylko myśli, ale nigdy nie doświadcza, i są rzeczy, o których nie można myśleć: albo ich doświadczasz, albo nie. Jak możesz myśleć o prawdzie, których nie masz doświadczenia? Jak ślepiec może myśleć o świetle, kolorach, tęczach, kwiatach i motylach? Cokolwiek pomyśli, będzie błędne.
- Filozofia jest nieegzystencjalnym podejściem do istnienia; stąd nigdy nie dochodzi do żadnych wniosków. Kręci się w kółko, ale pozostaje w tym samym rowku.
- mówi Wittgenstein:Filozofia zostawia wszystko takim, jakie jest.’ Możesz zostać wielkim filozofem, możesz dużo wiedzieć, ale filozofia pozostawia wszystko takim, jakie jest. Nic się przez to nie zmienia, nie ma w sobie żadnej rewolucji.
- Filozofia nadal porusza się w błędnym kole. Filozof pozostaje niejednoznaczny, a pozostać nierozstrzygniętym przez całe życie, oznacza nie żyć w ogóle.
- Sama postawa filozofii polega na robieniu problemu z każdej rzeczy. If you are happy — Czemu? To też staje się problemem. Jak to rozwiązać? Jeśli jesteś smutny, oczywiście, Czemu? If you are happy, Ponownie: Czemu? Filozofowi nie robi różnicy, o co chodzi — stwarza z tego problemy. Filozof jest twórcą problemów. Najpierw stwarza problemy, a potem zaczyna je rozwiązywać.
- Filozof musi stać się poważny. Im głębiej wkracza na ścieżki filozofii, tym poważniejszy się stanie, bo im dalej od życia się oddala, kocham, im dalej oddala się od piękna, od świętowania, od święta, od śmiechu.
- Filozofia niczego nie rozwiązuje. To obiecuje, ale nigdy niczego nie rozwiązuje — wszystkie te obietnice pozostają niespełnione. Nadal jest obiecująco. Ale doświadczenia, które może rozwiązać zagadki umysłu, nie można osiągnąć poprzez filozoficzne spekulacje. Budda był absolutnie przeciwny filozofii — nigdy nie było człowieka bardziej przeciwnego filozofii niż Budda. Dzięki własnemu gorzkiemu doświadczeniu zrozumiał, że wszystkie te głębie filozofii są tylko powierzchowne. Nawet największy filozof pozostaje tak samo zwyczajny jak każdy. Żaden problem nie został przez niego rozwiązany, nawet nie dotknięty. Niesie ze sobą ogromną wiedzę, wiele odpowiedzi, ale on pozostaje taki sam na starość — żadne nowe życie mu się nie przydarza. I sedno, sedno sprawy polega na tym, że umysł jest zdolnością zadawania pytań: może zadać dowolne pytanie, a potem może się oszukać, odpowiadając na nie. Ale to TY jesteś pytającym, a TY jesteś tym, który je rozwiązuje. Ignorancja rodzi pytania, a ignorancja tworzy odpowiedzi — ten sam umysł tworzący obie części. Jak pytający umysł może dojść do odpowiedzi? Głęboko, sam umysł jest pytaniem.
- Budda Gautama nie ma filozofii życia. Wcale nie jest filozofem. Jest człowiekiem wnikliwym, on jest mądry; umie patrzeć w życie, w rzeczywistość. Ma sposób widzenia, ale nie filozofię życia. Ma sposób na życie, ale nie filozofię życia. Filozofia życia jest fałszywym substytutem — to unikanie transformacji waszej istoty. Możesz nauczyć się pięknych słów, systemy myślowe, ideologie, i możesz się nimi tak bardzo pochłonąć, że możesz całkowicie zapomnieć, że nie znasz nawet siebie, że nie wiesz, jak zobaczyć, że jesteś ślepy, że nie byłeś w stanie stworzyć światła w swoim sercu, że płomień jest nieobecny, że żyjesz w głębokiej ciemności; aby twoje życie było bardzo wyrafinowane, cultured, ale to nie jest prawdziwe życie. Żyjesz na powierzchni; nie znasz jego głębokości i wysokości. Ma zarówno głębokie doliny, jak i wysokie szczyty, ale aby dotrzeć do tych głębin i tych szczytów, będziesz musiał przejść przez proces alchemiczny. Budda jest alchemikiem. Wskaże ci drogę, jak przekształcić swoje energie z najniższego do najwyższego ośrodka funkcjonowania, od błota do lotosu, z metalu nieszlachetnego w złoto, z kamieni w diamenty. Jest naukowcem od wnętrza. Jego podejście jest całkowicie naukowe, wcale nie filozoficzne.
- Filozofia PRÓBUJE wiedzieć, ale nigdy nie wiadomo. Religia nigdy nie próbuje wiedzieć, ale wie. Filozofia jest ćwiczeniem w daremności, daremności. Tak, opowiada o wielkich rzeczach — wolność, kocham, God, medytacja — ale tylko o tym MÓWI. Filozof nigdy nie medytuje. Mówi o medytacji, kręci i tka teorie, hipotezy, wnioski O medytacji, ale on nigdy nie smakuje niczego o medytacji. Nigdy nie medytuje.
- Filozofia wierzy w myślenie, a religia w zaufanie. Myśliciel łatwo wątpi, ale nie można ufać tak łatwo. Aby być filozofem, potrzebny jest wątpiący umysł, bardzo sceptyczny umysł. Aby być religijnym, potrzebna jest głęboka ufność — wcale nie sceptyczny, wcale nie wątpiąc. Filozof żyje dzięki logice; człowiek religijny żyje miłością.
- Nauka wyrasta z wątpliwości. Religia wyrasta z cudu. Pomiędzy nimi jest filozofia; jeszcze się nie zdecydowało — to trwa między zwątpieniem a zdumieniem. Czasem filozof wątpi, a czasem filozof się zastanawia…: on jest pomiędzy. Jeśli za bardzo wątpi, z czasem zostaje naukowcem. Jeśli za dużo się zastanawia, z czasem staje się religijny. Dlatego filozofia znika ze świata — ponieważ dziewięćdziesiąt dziewięć procent filozofów zostało naukowcami. I jedna osoba — gdzieś Buber, albo Krishnamurti gdzieś, albo gdzieś Suzuki — świetne umysły, wielkie przenikliwe intelekty, stali się religijni. Filozofia prawie traci grunt pod nogami.
- Filozof myśli o miłości. On nie kocha, nie wie nic o miłości. On tego nie doświadczył, ale myśli o tym. Co możesz myśleć o czymś, czego nie doświadczyłeś? A co jest potrzebne do myślenia, jeśli doświadczyłeś? Dlatego jestem przeciwny filozofii. W obu przypadkach jest to daremne. Jeśli tego nie doświadczyłeś, to daremne; jeśli tego doświadczyłeś, jest bardziej daremny niż kiedykolwiek.
- Jeśli pójdziesz za Platonem, zostaniesz filozofem. Jeśli pójdziesz za Buddą, staniesz się człowiekiem religijnym. Religia to nie filozofia, religia jest przeżyciem.
- Filozofia prowadzi donikąd. Odpowiedzi i odpowiedzi i odpowiedzi prowadzące donikąd. Odpowiadasz na tak wiele i nie odpowiadasz nawet na jedno pytanie. Brakuje podstawowej rzeczy: filozof nie ma dość siły, by powiedzieć, “I don’t know.”
- Filozofia jest rodzajem choroby — bardzo niebezpieczne, prawie nieuleczalne. Chciałbym, żebyś nie był filozofem, tylko tancerzem, piosenkarz, flecista, ponieważ są bardzo bliskie mojemu światu medytacji. Kładę nacisk na zwiększenie waszej radości, Twój śmiech, ponieważ ten świat nie jest dla nieszczęśliwych. Ten świat nie jest dla ludzi, którzy za bardzo przyzwyczaili się do niepokoju, boleść. Ten świat należy do tych, którzy żyją z chwili na chwilę w całkowitej ekstazie. Wesołość, niepowaga, poczucie humoru to dla mnie bardzo podstawowe cechy istoty religijnej.
- Dla filozofa, aby stać się religijnym, to długa podróż… bardzo bardzo trudne, Prawie niemożliwe. Wydaje się trudne. Stawką jest cała jego istota, musi się całkowicie zniszczyć; tylko wtedy może stać się religijny. Dlatego filozofowie stworzyli grę. Nazwa gry to teologia. To nie jest religia, to tylko sztuczka filozofów, aby czuli się religijni. Myśleli o prawdzie, uroda, to i tamto, wtedy myślą o Bogu. Teologia oznacza logikę dotyczącą THEOS, logika o Bogu. Robią też problem z Boga, i zaczynają o tym myśleć. Teologia jest fałszywą religią. Jest częścią filozofii, nie ma nic wspólnego z religią.
- Człowiek religijny nigdy nie zostaje filozofem. To niemożliwe. Nie leży to w samej naturze rzeczy. Filozofowi trudno jest stać się religijnym, bo będzie musiał wrócić. Powrót jest wbrew naturze, ale to możliwe. Rarely it happens, very rarely, ale to możliwe; można wrócić. Wiele jest zaangażowanych, inwestycja jest — całe życie zainwestowane w filozofię; trudno jest się cofnąć. Filozofowie, do ostatniego, dalej obstawać przy swoich teoriach, pozostań w nich zamknięty.